PERU - PUNO

                Şubat 2014                    


Cusco'dan, Puno'ya otobüsle yolculuk yapıyoruz. 385 km. olan bu yol üzerinde, yine İnka'lar döneminden kalan harabeler bulunuyor. Bu yolculuk sırasında da oksijen azlığı nedeniyle oldukça zorlanıyoruz ve zaman zaman otobüsteki oksijen tüpünden destek almak zorunda kalıyoruz.


Bu yerleşimlerde hatıra eşyası satan yerliler çok sempatiktiler. Fotoğraf çekilirken keyifle poz veriyorlardı. En önemlisi bir şey satmak için yapışmıyorlar, sakince satmak istediklerini gösteriyorlar.


Resimde görüleceği gibi biz turistler kısa kollu giysiler içerisindeyken, yerliler üst üste kalın yün giysiler giyiyorlardı. Güneş ve sıcaktan işte böyle üst üste giyinerek korunuyorlar.


Bu arada dokuma tezgahında paşmina ören kadın sakin sakin işine devam ediyordu. Ben de onu ilgiyle izledim, beni de bir erkek yerli ilgi ile izliyor :)


    Yolda yine İnka Harabeleri görüyoruz, bunlar daha önce  gördüklerimize göre daha bakımlıydılar.


Yolda ilerlerken aynı zamanda yükseklik de sürekli artıyordu. Dolayısıyla nefes almakt giderek zorlaşıyor. Yukarıdaki tabelada da görüleceği gibi 4335 m. yükseğe kadar çıkıyoruz ve arada otobüste bulunan oksijen tüpüyle takviye yapmaya devam ediyoruz..


Yol üzerinde yine hediyelik eşya satan satıcılar bulunuyordu. Bunlar genellikle Lama ve Alpaka derilerinden imal edilmiş eşyalardı. Alpaka deriler ve tüyler oldukça yumuşak.


Puno'ya vardığımızda ciddi olarak yorulmuştuk. Burada polis merkezinden Bolivya'ya geçmek için vize alıyoruz. Aslında Puno özel bir yerleşim değil ama Bolivya'ya geçmek için bu yoldan gelinmesi gerekiyor. Tabii ki özellikle Titicaca Gölü bu şehir ile Bolivya arasında. Daha sonraki yazımızda bu gölden bahsedeceğim.

    

Hiç yorum yok: